Kinderen verschijnen in een wereld die hen eerder ziet dan dat zij zichzelf kunnen zien. De rijpingstijd is vervangen door een tijd die geen verschil kent tussen volwassen en onvolwassen bewustzijn.Geschiedschrijving is mensenwerk. En mensenwerk maakt geschiedenis en de geschiedenis van de mensheid is meer dan koele jaartallen en naakte feiten. De menselijke werkelijkheid van het voorbije wordt, in alle gradaties, gevat in de kunsten. De ontredderde figuur van Ossip Zadkine’s De verwoeste stad is de emotionele uiting in beeldtaal van het vernietigde hart en in zijn eigen woorden: Een kreet van afschuw tegen de onmenselijke wreedheid van deze beulsdaad. – De dokwerker van Mari Andriessen stáát voor de vastberadenheid van het Amsterdamse verzet. – Driekwart eeuw na de bevrijding sprak burgemeester Halsema uit dat de stad Joodse Amsterdammers ‘gruwelijk’ in de steek heeft gelaten, en bood daarvoor namens de stad excuses aan. In de naoorlogse literatuur zijn de drie woorden - afschuw, verzet en schuldbekentenis - verwoord in vele toonaarden. In memoriam Sororis herdenkt Maurits zijn zus Saartje. Zij deelde haar jeugd met haar broer en hun gemeenschappelijke vriend Jacob van Hattum. Gedrieën werden ze verbonden door taal, poëzie en muziek. Zonder dat zij het destijds wisten, waren de drie vrienden spiritueel verbonden met de Amsterdamse achternaamgenoten door een parallelle, intellectuele strijdbaarheid, muzikale belangstelling en taalvaardigheid. Al in de schoolkrant van het Montessori Lyceum in 1935 waarschuwde de jonge Leo Mok voor de oprukkende tirannie uit nazi-Duitsland en citeerde hij uit Schillers tekst voor Beethovens Negende. Het adagium Als je voor tirannen zwicht, verlies je meer dan lijf en goed is meer dan een politiek statement. We horen stemmen uit onze geschiedenis. We horen de echo van Theun de Vries, die in de hongerwinter getuigde van de muziek als ultieme vrijheid in het land van de tirannen. Het is een kroniek van poëtische en menselijke veerkracht van hoe mensen, toen en nu, weigeren om het licht te laten doven/en in Alle Menschen werden Brüder blijven geloven.

Over zionisme, antisemitisme en fascisme. De toekomst van de jeugd in het tijdperk van razendsnelle ontwikkelingen en mentale druk. De fenomenologische methode, geen tover- wel hulpmiddel. 380 p.'Le songe' is het eerst gepubliceerd in 1944. Dit betekent dat de eerste lezers vooral intellectuelen in ballingschap en linkse verzetskringen waren. De publicatie als zelfstandige uitgave in 1949 leidde niet tot een groot publiek debat, maar het werk werd wel opgenomen in school- en universiteitsprogramma’s als voorbeeld van vroege kamp‑getuigenis in fictievorm; regelmatig besproken in contexten van Shoah‑literatuur, droom‑symboliek, en oorlogsethiek. Het werd omschreven als 'glacant, poignant, d’une importance capitale' voor het begrijpen van de morele dimensie van de kampen. Over het waarom het nooit grote bekendheid verwierf kun je voorzichtig concluderen dat 'Le songe' te donker, te visionair en te weinig narratief is om een breed publiek te bereiken. De tekst is kort, intens, en eerder een moreel‑filosofische meditatie dan een verhaal.

Tweede herziene en vermeerderde druk; incl. Qr-code voor ontsluiting van het Het Fenomenologisch Archief Zuider-AmstelHusserl’s motto Zu den Sachen selbst vraagt om een evenwichtige denkgeest. De fenomenologische methode heeft vele sporen achtergelaten: in de filosofie van de geest, de relatie denken-taal-communicatie, pedagogiek en in de esthetica.1 Deze herkenning betekent dat leiderschap reflectie en distantie vereist, dat wijsheid voorbij kennis ligt, dat ruimte geven, echt luisteren en samenhangen ontdekken een bruikbare competentie is op fenomenologische basis. Verena Mayer schetst in deel 1 een diepgaand overzicht van Husserl’s denkbeelden. De bijlagen in deel 2 (toegevoegd aan de Nederlandse uitgave) schetsen een gevarieerd beeld van het praktische nut van de methode in verschillende situaties in allerlei vormen binnen de verschillende stromingen van het fenomenologische domein. Begeleidende artikelen en uitleg van onalledaagse begrippen verhelderen de methode. Duidelijk wordt dat veel van ons handelen eigenlijk al fenomenologisch te noemen is, ondanks een zekere afschrikwekkende werking van dat woord. Kernbegrip is aandachtig luisteren en aanschouwen zonder ballast. Het vooruitschuiven van een oordeel is het ‘filtrum’ van de fenomenologie: de oordeelsbehoefte verzwakt in de harmonie van de aangevoelde weerglans die op strenge wijze terugverwijst naar waar het werkelijk om draait. Ook als er uiteindelijk een beslissing wordt genomen. Geen hamerstuk louter aan de hand van abstracties. Administratieve ‘sorteermachines’ nemen ‘beslissingen’ en het streven om menselijke capaciteit beter te benutten, sneeuwde onder in een markt waar mensen en machines inwisselbaar zijn. Er is altijd meer over te zeggen en oplossen is samenwerken. Fenomenologische invalshoeken, al of niet onder dat predicaat, denken mee aan de aanpassingen die evident zijn om in een snel veranderende wereld te kunnen leven, desnoods te overleven. Zet je schrap. Het Fenomenologenlied klinkt pas op bladzijde 182. 2e herziene en uitgebreide druk 2026

Leven & werk was voor Carry én haar broer Jacob een contrastharmonieuze balanceerstrijd tussen overschuimende gevoelens, hoogbegaafd verstand en een compromisloos meevoelende aandacht voor de Ander.In deze Verzamelde Werken wordt Carry van Bruggen opnieuw zichtbaar als wat zij altijd is geweest: een van de meest eigenzinnige, scherpzinnige en ontregelende stemmen uit de Nederlandse literatuur. Haar oeuvre — van vroege schetsen tot filosofische beschouwingen, van intieme romans tot polemische essays — ontvouwt zich hier in zijn volle reikwijdte: helder, onverschrokken, en steeds zoekend naar waarheid achter de conventies. Deze uitgave brengt al haar werk samen in een zorgvuldig bezorgde, tekstkritische editie, aangevuld met reacties van tijdgenoten, recensies, brieven en recente beschouwingen uit kranten en tijdschriften. Zo ontstaat naast een literair portret ook een levend gesprek met de tijd waarin zij schreef — en met de onze. Carry van Bruggen schreef tegen de stroom in, maar nooit tegen de mens. Haar aandacht voor het kwetsbare, het onuitgesprokene en het intellectueel eerlijke houdt haar werk urgent. Deze uitgave nodigt uit tot herontdekking: van een auteur die zich niet liet vangen, niet liet kisten door systemen en net als haar broer voor de duvel niet bang was. Carry én Jacob dagen uit om zelfstandig te denken, te voelen, dóór te vragen en tot kritische zelfreflectie. Deze bijna 3000 pagina's zijn een monument voor een schrijverschap dat weigert te verstillen. Deze omnibus bevat o.a.: 'Het huisje aan de sloot', 'Eva', 'Heleen, een vroege winter' + 'Helene's Dagboek', 'De klas van 12', 'Avontuurtjes', 'Vier jaargetijden', De verlatene, 'Een kokette vrouw', 'Uit het leven van een denkende vrouw', 'Seideravond', 'Van een kind', 'Om de kinderen' en het essay 'Vaderlandsliefde, mensenliefde en pedagogiek'. En… niet duur, wel redactioneel en typografisch tot in de puntjes verzorgd. Inclusief rechtstreekse verwijzingen naar eerste drukken en links naar de afzonderlijke delen van deze uitgave.

Wanneer wij het stadium van volkomen zelfstandig denken en handelen hebben bereikt, is dat niet per definitie in strijd met ‘Gods scheppingsplan’Wanneer wij het stadium van volkomen zelfstandig denken en handelen hebben bereikt, is dat niet per definitie in strijd met ‘Gods scheppingsplan’

Typografie, van het Griekse τύπος (tupos: slag, vorm, afdruk) en γράφειν (grafein: schrijven), is de kunst van het vormgeven, zetten en drukken van tekst, zowel voor functionele als esthetische doeleinden. Daarbij speelt de opmaak van tekstblokken, de bladspiegel alsook de keuze van lettertypen, vette en cursieve varianten, witruimte en interpunctie een belangrijke rol. Oorspronkelijk was het belangrijkste medium voor de typografie het boek. Bij formulieren, webpagina's, interactieve cd-roms, reclame-uitingen of waarschuwingsborden is typografie echter ook niet meer weg te denken. Typografie dient rekening te houden met het medium en doel van de geschreven teksten. Deze stellen verschillende eisen voor leesbaarheid en opvallendheid. Toepassing Typografie houdt zich bezig met tekstuele vormgeving, en wordt in de meeste gevallen toegepast om het doel en de inhoud van een tekst te ondersteunen. Een tekst moet bijvoorbeeld leesbaar zijn. Daarom worden teksten in boeken en kranten vaak uit een lettertype met schreef gezet, maar op het beeldscherm juist vaak met een schreefloos lettertype zoals Arial of Tahoma opgemaakt. Voor een reclame- of waarschuwingsbord is het van belang dat woorden opvallen door ze met felle kleuren te accentueren. In een lange tekst wordt gebruikgemaakt van vetgedrukte woorden om de aandacht te trekken en om hiërarchie aan te geven voor het lezen en wordt cursivering gebruikt om de lezer te attenderen tijdens het lezen. Ook met andere zaken die de leesbaarheid van een tekst beïnvloeden houdt typografie zich bezig, bijvoorbeeld de beoogde lezer en de indeling van een pagina.